ถึงแม้ว่ามูลค่ามันจะน้อย
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่สมุดกับแมกเน็ต
แต่คุณรู้รึเปล่า
มันกลายเป็นของมีค่าสำหรับเราไปแล้ว
เพราะมันเป็นของชิ้นแรกที่คุณให้เรา
เรายังไม่เคยได้ของอะไรจากคุณเป็นชิ้นเป็นอัน
เราไม่กล้าขอหรอก
วันเกิดของเรา แค่คุณจำได้ เราก็ดีใจมากๆแล้ว
ตอนแว้บแรก เราก็น้อยใจนะ เพราะอยากได้อย่างอื่น
แต่เราบอกตัวเราว่า เราไม่ใช่คนสำคัญอะไรนะ
การที่ได้สมุดมา นั้นก็นับว่าดีมากแล้ว
เราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วคุณซื้อมาให้คนอื่นรึเปล่าน่ะ
ขอบคุณนะ ขอบคุณ
เราคงจะไม่กล้าใช้สมุดเล่มนั้น
ช่วงนี้เหนื่อยหน่อยนะ อดทนหน่อย
มีอะไรเราช่วยได้ บอกเรานะ
ถึงแ้ม้ว่าเราจะช่วยไม่ได้มากก็เถอะ
อย่างน้อยมันก็ทำให้คุณเหนื่อยน้อยลงมานิดนึง
พักผ่อนบ้าง เราเป็นห่วง
Filed under: daily
รู้จักปลาร้ามั้ย ดองได้ที่แล้ว (เค้าว่า) อร่อยนะ
ต้องดองมันไว้ ทั้งๆที่ใจอยากกินแล้วอะนะ
ถูกก
แต่ละวันมันผ่านไปช้าเหลือเกิน
วันนึงของกูตอนนี้ไวมาก
ก็เร็วตอนไปเรียนเนี่ยแหละ อยู่บ้านไม่กี่วัน นึกว่าผ่านไปแล้วเป็นสัปดาห์ ผ่านไปแค่อาทิตย์เดียว นึกว่าเป็นเดือนแล้ว
เอาเข้าไปมึง
มันคืออะไรว่ะ
มันเป็นสิ่งที่กูไม่เคยเข้าใจเหมือนกัน
= (
เอาน่า
กูจะบ้าแล้ว มันแว้บเข้าในสมองทุกๆเวลา
ใจเย็น
อืม ถ้างั้นทำงานกันเถอะ
ไม่ได้ว่าอะไรสักนิดนึง คุยได้
เปล่า พยามจะเอาใจไปจดจ่อกับงานแทนให้ได้
ถึงแม้มึงจะทำไม่ได้ใช่มั้ย ?
เอออออออออ ทำงานทำงาน
Filed under: daily
ตอนนี้เหมือนไม่มีวิญญาณ
อยากคุย แต่ก็รู้สึกว่าคงจะไม่มีอยากคุย
อย่างน้อยก็ยังมีนายคนนึงนั่งฟังเราอยู่
เพลินแฮปปี้เบิร์ทเดย์นะ
ขอบใจที่ถามไถ่ พวกแกเป็นห่วงฉันเสมอ RR*
เฮียด้วย เราเป็นพี่เป็นน้องกันมานานแค่ไหนแ้ล้ว
สุขสันต์วันเกิดนะเฮีย ขอโทษที่ไม่ได้ไปกินเลี้ยงด้วย
วิว แกก็เกิดวันนี้ มีึความสุขมาุกๆนะ
วันเวลาผ่านไปช้าจริงๆ
เราคิดว่า
ช่วงนี้เจ้ากรรมนายเวร
คงอยากจะได้บุญจากเรา
ถึงทำกับเราแบบนี้
ผมซวยพอแล้วครับ
มีแต่เรื่องครับ2 เดือนนี้
เดี๋ยวผมจะำทำบุญไปให้นะ
ถ้าคุณทำชีวิตผมแย่
ผมก็คงทำบุญให้คุณไม่ได้หรอกครับ
สาธุ !
คุณจะให้ผมอยู่บ้าน
แต่คุณกลับไม่เคยจะอยู่บ้านกับผมเลย
แล้วผมจะอยู่บ้านไปเพื่ออะไร ?
มันมีค่าเท่ากัน
เมา ไม่ได้ทำให้ลืม
เมา แค่สนุกชั่วคราว
แค่นั้น ยังไงโลกความจริง
มันยังรออยู่
ตอนนี้ มึน ตึง สุดดดดดดดด
โลกมันเอียงๆว่ะ เหอออ
วันนี้นั่ง งอแง กับคอมแต่เช้า
ความจริงแล้วตั้งแต่เมื่อคืน
ตอนเที่ยงๆ พี่ต้นโทรมา บอกว่าอยู่มหาลัย
ป่านจะไปมหาลัยมั้ย ตอบรับทันทีว่าไป
จริงๆแล้ววันนี้โคตรไม่มีแผนเลย มึนๆอยู่กับคอม
กะว่าจะไปเดินเล่นดูหนังสือที่สยามด้วย
วันนี้มีเสนอ thesis ครั้งแรก พี่ต้นคงโดนอาจารย์ลากไปดู
เป็นไปตามคาดจริงๆ พี่ต้นโดนลากยาวตั้งแต่เที่ยงครึ่งมา
เราไปถึงที่ม. บ่าย 4 ดูพี่เหม เสนอจบ
พี่ต้นชวนไปกินข้าว พี่ต้นจะไป RCA ไปเอาตังที่ออฟฟิต BORED
ไหนๆแล้วพี่ต้นเลยเลี้ยงตระกูลเลย เพราะวันที 2-10 พี่ต้นว่าจะไปเชียงใหม่
ถ่ายปกวงอะไรสักกะอย่าง แล้วตุลาก็ไปเมกา งงๆอยู่ที่วันนี้พี่ต้นแกว่าง
เพราะได้ยินว่าแกไม่เคยจะว่างเลย
งานที่เพิ่งเสร็จก็เป็น MV ยังอยากรู้ ของ หมอเอิ้น กับ พี่บอล scrubb
พี่ต้นเล่าให้ฟังว่า พี่กุ้งขี่จักรยาน พี่ต้นซ้อนท้ายแล้วถ่าย
คนขี่จักรยานเป็นเพื่อนๆกัน พี่บอลได้ออกแปปนึงพอ
เพราะอะไร จำไม่ได้แล้ว
วันนี้พี่พุกก็อยู่ พี่เหมอยู่ เราอยู่ อยู่กับเกือบครบ
ขาดพี่วุด กับ พี่กุ้ง เพราะพี่กุ้งนัดเพื่อนไว้พอดี (ไม่นับน้องปี 1 (ซวยไปนะแก))
กินฟูจิที่ RCA
พี่ต้นบ่นเรื่องานล้านแปดมากมาย
สงสารพวกเพลงค่ายเล็กจริงจัง เหอๆ ฟังแล้วโคตรหดหู่เลย
เพิ่งรู้ว่าข้อสันนิฐานเรื่องแฟตเป็นจริง เพิ่งรู้เรื่องบางอย่างในสมอลรูม
เมืองไทย แม่ง แบบนี้ล่ะว่ะ
ไปนอกกันให้หมดตระกูลเลยดีกว่า
ตอนแรกกะจะอยู่ต่อกับพี่ต้น รอกลับพร้อมกัน
เพื่อรอดูอะไรสักอย่างแถวๆนั้น แต่เออ กลับบ้านดีกว่า
ใจลึกๆ มันคิดอะไรอยู่ มันหวังอะไรอยู่ อยากเจอใครสักคน
งั้นหรอ ?
เราดื้อ
ทุกๆ อย่างที่ใครคอยเตือน
คนเรามักจะเป็นแบบนี้งั้นหรอ
ยอมทิ้งบางอย่าง เพื่อจะได้อีกอย่าง
ทำอะไรที่ไม่ใช่อยู่เสมอ
